پنج شنبه , ۵ اسفند ۱۳۹۵
آخرین مطالب
خانه » اصول عقاید » حدیث اهل بیت » چهل حدیث درباره عفو و اغماض

چهل حدیث درباره عفو و اغماض

چهل حدیث درباره عفو و اغماض

 

پیامبر اکرم(ص) می فرمایند: هر کس عفو و گذشت داشته باشد خدا نیز از او گذشت خواهد نمود.

 

۱ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

مَن یَعْفُ یَعْفُ اللهُ عَنهُ.

هر کس عفو و گذشت داشته باشد خدا نیز از او گذشت خواهد نمود. (شهاب‌الاخبار، ص ۱۴۳)

 

۲ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام» :

شیئانِ لایوُزَنُ ثوابُهُما: العَفُو و العدلُ.

دو چیز است که (عظمت) ثواب آن‌ها قابل ارزیابی نیست: یکی عفو و اغماض و دیگری عدل و انصاف. (فهرست غرر، ص ۲۵۲)

 

۳ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

اِقبَلْ عُذرَ مَنِ اعتَذَرَ اِلَیکَ.

اگر کسی از تو عذر خواهی کرد تو نیز عذر او را بپذیر (که نشانه شخصیت والای تو است). (تحف‌العقول، ص ۸۲)

 

۴ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

مُرُوَّتُنا اَهلَ البَیتِ اَلعفْوُ عَمَّن ظَلَمَنا وَ إعطاءُ مَن حرَمَنا.

فتوّت و بزرگ‌منشی ما خاندان رسالت عفو و اغماض از کسی که به ما ظلم کرده و بذل و عطا به کسی که ما را محروم نموده است. (تحف‌العقول، ص ۳۷)

 

۵ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

اذا اُسیءَ اِلَیکُم فَاعْفُوا واصفَحوا کما تُحِّبُّون أَن یُعفی عَنکُم.

اگر کسی به شما بدی کرد شما چشم‌پوشی کنید و گذشت داشته باشید همان‌طور که دوست دارید دیگران هم نسبت به شما گذشت داشته باشند. (تحف‌العقول، ص ۱۴۷)

 

۶ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:

اَلعَفوُ زکاهُ الظَّفَرِ.

زکات فتح و پیروزی، عفو و گذشت از خطای دیگران است. (بحار، ص ۷۸، ص ۲۶۸)

 

۷ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

عَوِّدْ نَفسَکَ السَّماحَ.

خودت را به گذشت و جوانمردی عادت بده. (دستور معالِم‌الحِکَم، ص ۶۹)

 

۸ـ «امام محمدباقر(علیه‌السلام)»:

اذا قَدَرتَ علی عَدُوّ‌ِکَ فَاجعَلِ الَعفوَ عَنهُ شُکراً لِلقُدرهِ عَلَیهِ.

هر زمان که بر دشمنت پیروز شدی به شکرانه این پیروزی او را ببخش. (لئالی‌الأخبار،ج ۲، ص ۱۶۲)

 

۹ـ «امام حسین علیه‌السلام»:

إنَّ اَعفَی النّاسِ مَن عَفی عَن قُدرَهٍ.

باگذشت‌ترین مردم آن کسی است که با تکیه بر مسند قدرت، عفو و اغماض داشته باشد. (بحار، ج ۷۸، ص ۱۲۱)

 

۱۰ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

ما أقبَحَ العُقوبَهَ مَع الاعتذار.

چقدر زشت و ناروا است که انسان، گنهکاری که از او پوزش می‌طلبد، عقوبت نماید. (فهرست غرر، ص ۲۴۱)

 

۱۱ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

عَلیکُم بِالعَفِو فَاِنَّ العَفْوَ لایزیدُ العَبدَ اِلاّ عِزاًّ فَتَعافُوا یُعِزُّکُمُ اللهُ.

بر شما باد عفو و اغماض را. عفو و گذشت بر عزت و سرافرازی بنده می‌افزاید، شما گذشت داشته باشید خداوند شما را عزیز و سرافراز می‌گرداند. (اصول کافی، ج ۳، ص ۱۶۷)

 

۱۲ـ «مولی امیرالمؤمنین‌ علیه‌السلام»:

معاجَلَهُ اِلانتقامِ مِن شِیَم اِللِّئامِ.

عجله و شتاب در انتقام گرفتن، روش مردمان فرومایه است. (فهرست غرر، ص ۳۹۶)

 

۱۳ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

شَرُّ الناسِ مَن لایَغفِرُ الذَّنبَ و لایُقیلُ العَثْرَهَ.

بدترین مردم کسی است که خطای دیگران را نمی‌بخشد و از لغزش آن‌ها نمی‌گذرد. (بحار، ج ۷۷، ص ۶۶)

 

۱۴ـ «امام محمدباقر(علیه‌السلام)»:

اَلنّدامَهُ علیَ العَفوِ أفضَلُ وَ أیسَرُ مِنَ النَّدامَهِ عَلَی العُقوبَهِ!

پشیمانی از عفو و گذشت بهتر از پشیمانی از عقوبت و انتقام است (جبرانش آسان‌تر است). (اصول کافی، ج ۳، ص ۱۶۸)

 

۱۵ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

قِلّهُ العَفوِ أَقبَحُ العُیوبِ والتَّسَرُّعُ اِلَی اِلانتقامِ أَعظَمُ الذُّنوبِ.

زشت‌ترین عیب‌ها کم گذشت‌بودن، و بزرگترین گناهان عجله در انتقام گرفتن است. (فهرست غرر، ص ۲۵۳)

 

۱۶ـ «امام حسن عسکری(علیه‌السلام)»:

خیرُ اِلاخوانِ مَن نَسِیَ ذَنبَکَ وَ ذَکَر اِحسانَکَ اِلَیهِ.

بهترین دوستان تو آن کسی است که خطایت را فراموش کند و (تنها) خوبی‌هایت را به یاد داشته باشد. (بحار، ج ۷۸، ص ۳۷۹)

 

۱۷ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

عجِبتُ لِمَن یَرجو فضلَ مَن فوقَهُ کَیفَ یَحرُمُ مَن دونَه؟!

تعجب می‌کنم از کسی که به فضل و عنایت (پروردگار) مافوق خود امید دارد چگونه مادون خود را ناامید می‌نماید؟! (و از لغزش‌ او نمی‌گذرد) (فهرست‌ غرر، ص ۳۰۹)

 

۱۸ـ «امام محمدباقر(علیه‌السلام)»:

اَلعافُونَ عَنِ‌النّاسِ یَدخُلونَ الجَنَّهَ بِغَیرِ حِساب.

کسانی که همواره خُلق و طبعشان عفو و گذشت از دیگران است (فردا) بدون حساب، وارد بهشت خواهند شد. (لئالی‌الأخبار، ج ۲، ص ۱۶۲)

 

۱۹ـ امام حسن مجتبی(ع):

لاتُعاجِلِ الذّنبَ بِالعُقوبَهِ وَ اجعَلْ بَینهُما لِلاِعْتذارِ طَریقاً.

در عقوبت کسی که به تو بدی کرده عجله نکن و (با بزرگواری خود) یک راه پوزشی برای او باقی بگذار. (بحار، ج ۷۸، ص ۱۱۳)

 

۲۰ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

اِقبَلْ عُذرَ أَخیکَ فَاِنْ لَمَ یَکُنْ لَهُ عُذرٌ فَالتَمِسْ لَهُ عُذراً!

عذر برادر دینی‌ات را بپذیر و اگر برای خطای خود عذری نداشت تو برای او عذری بتراش! (تحف‌العقول، ص ۱۰۷)

 

۲۱ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

اَلعَفوُ عِندَ القُدْرَهِ مِن سُنَنِ المُرسَلین(ع) و المُتّقین.

عفو و گذشت در عین قدرت، روش پیامبران مرسل علیهم‌السلام و متقیان پرهیزکار است. (بحار، ج ۷۱، ص ۴۲۳)

 

۲۲ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

المُؤمِنُ نِصفُهُ تَغافُلٌ.

نیمی از رفتار مؤمن، مبنی بر تغافل و نادیده گرفتن است. (الشِّهاب‌ فی‌الحِکَم والآداب، ص ۷)

 

۲۳ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

تَغافَلْ یُحَمدْ أَمْرُکَ.

تو برخی از امور و ناگواریها را نادیده بگیر، تا موقعیت و امورت ستوده گردد. (فهرست ‌غرر، ص ۲۹۷)

 

۲۴ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

مِن اَشرَفِ اَفعالِ الکَریمِ غَفلتُهُ عمّا یَعلَمُ.

یکی از شریف‌ترین اعمال یک شخص بزرگوار نادیده گرفتن معلومات خود از (عیوب) دیگران است. (نهج‌البلاغه، کلمه ۲۱۳)

 

۲۵ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

اُعفُ عَمَّن ظَلَمَک کَما أنَّکَ تُحِبُّ أَنْ یُعفی عَنک.

همان گونه که دوست داری دیگران (اگر به آن‌ها ظلم کردی) از تو گذشت کنند تو هم نسبت به کسی که به تو ظلم کرده گذشت داشته باش. (تحف‌العقول، ص ۳۱۷)

 

۲۶ـ امام حسن مجتبی(ع):

لَو شَتَمَنی اَحدٌ فی إحدی اُذُنَیَّ ثُمّ اعتَذَرَ فی‌الأُخری لَقَبِلتُ.

اگر کسی برابر یک گوش من مرا دشنام دهد بعد در گوش دیگر از من عذرخواهی کند عُذر او را می‌پذیرم. (احقاق‌الحق، ج ۱۱، ص ۱۱۶)

 

۲۷ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

اِقبَلْ من مُتَنَصِّلٍ عُذرَهُ فَتَنالُکَ الشَّفاعَه.

اگر کسی از تو معذرت خواست تو عذر او را بپذیر تا شفاعت شفیعان (فردا) نصیبت گردد. (مواعظ صدوق، ص ۷۶)

 

۲۸ـ «امام رضا(علیه‌السلام)»:

مَا التَقَتَ فِئتانِ قَطُّ اِلاّ نَصَراللهُ أعظَمَهُما عَفواً.

هر گاه دو گروه با هم محاربه کنند خداوند گروهی را نصرت می‌دهد که عفو و گذشت آن بیشتر باشد. (امالی شیخ مفید آستان قدس، ص ۲۳۱)

 

۲۹ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:

ثلاثٌ مِن مَکارِمِ الدُّنیا وَ الآخِره: تَعفُو عَمَّن ظَلَمَکَ وَ تَصِلُ مَن قَطَعکَ و تَحلُمُ اذا جُهِلَ عَلیَکَ.

سه خصلت از نشانه‌های شرافت دنیا و آخرت است: از کسی که به تو ظلم کرده گذشت کنی، با کسی که با تو قطع علاقه کرده رابطه برقرار کنی و در برابر آدم نادانی که به تو بی‌حرمتی نموده خویشتن‌داری نمایی. (اصول کافی، ج ۳، ص ۱۶۷)

 

۳۰ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

من کثُرَ عَفوُهُ مُدَّ فی‌ عُمُرهِ.

کسی که زیاد اهل گذشت باشد عمرش طولانی خواهد بود. (بحار، ج ۷۵، ص ۳۵۹)

 

۳۱ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

مَن لَم یَتغافَلْ ولاَیَغُضُّ عَن کثیرٍ مِنَ الأُمورِ تَنَغَّصَتِ عَیشُه.

کسی که تغافل نکند و از بسیاری از امور چشم‌پوشی ننماید زندگی منغّص و ناگواری خواهد داشت. (فهرست غرر، ص ۲۹۷)

 

۳۲ـ «امام زین‌العابدین(علیه‌السلام)»:

إنْ شَتَمَکَ رَجُلٌ عَن یَمینِکَ ثُمّ تَحَوَّلَ عَن یَسارِکَ وَ اعتَذَر اِلیکَ فَاقْبَلْ عُذَرهُ.

اگر کسی از طرف راست تو آمد و ناسزا گفت بعد برگشت و از طرف چپ از تو عذرخواهی کرد تو عذر او را بپذیر. (بحار، ج ۷۸، ص ۱۴۱)

 

۳۳ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

أَعَزُّ العِبادِ عَلیَ اللهِ اَلّذی اِذا قَدَرَ عَفی.

عزیزترین بندگان در نزد خدا آن کسی است که وقتی به قدرت رسید عفو و گذشت داشته باشد. (جامع‌السعادات، ج ۱، ص ۳۰۳)

 

۳۴ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

أَحسنُ اَفعالِ المُقتَدِرِ، اَلعَفْوُ.

عفو و اغماض، نیکوترین عَمل یک انسان مقتدر و تواناست. (فهرست غرر، ص ۲۵۲)

 

۳۵ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

ما عفی رَجُلٌ مِن مَظَلَمَهٍ یَبَتَغی بِها وَجَه اللهِ الاّزادَهُ اللهُ بِها عِزاًّ یَوْمَ القِیامَه.

کسی که برای رضا خدا از یک مظلمه و حق خود بگذرد، خداوند در قیامت بر عزّت و سرافرازی او می‌افزاید. (جامع‌السعادات، ج ۱، ص ۳۰۳)

 

۳۶ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

ثلاثٌ مَن کُنَّ فیهِ کانَ سَیّداً: کَظْمُ الغَیظِ وَالعفْوُ عَنِ المُسیءِ وَالصِّلَهُ بِالنَّفس وَ المالِ.

سه خصلت در هر کس باشد نشانه سَروری و آقایی او است: ‌فرو بردن خشم خود در وقت غضب، عفو و اغماض از خطای دیگران، و صله ارحام با جان و مال. (تحف‌العقول، ص ۳۳۰)

 

۳۷ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

أقیلوا ذَویِ المُرؤاتِ عَثَراتِهِم فَما یَعثُرُ مِنهُم عاثِرٌ اِلاّ وَ یَدُهُ بِیداللهِ یَرفَعُهُ.

از لغزش‌های جوانمردان با فُتوّت درگذرید، هیچ یک از آن‌ها نمی‌لغزد جز اینکه دست (لطف) خدا در دست او بوده وی را رفعت و برتری می‌دهد. (نهج‌البلاغه، کلمه ۱۹)

 

۳۸ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

عَظِّموا اقدارَکُم بِالتَّغافُلِ عن الدَّنِیَّ مِنَ الأُمورِ.

با ندیده گرفتن امور جزئی و کوچک، بر اعتبار و حیثیت خود بیفزایید. (تحف‌العقول، ص ۲۲۶)

 

۳۹ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

مَثَلُ المؤمنِ مَثَلُ الأرضِ، مِنافعهم منها وَ اَذاهُم عَلیها!

مؤمن همانند زمین می‌ماند خیر و منفعتش برای دیگران، و آزار و ناگواری‌های دیگران بر علیه آن است. (تحمل و بردباری او زیاد است.) (بحار، ج ۷۱، ص ۴۲۲)

 

۴۰ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

العَفْوُ عَنِ المُقِرِّ لاعَنِ المُصِرِّ!

عفو گذشت سزاوار کسی است که به خطاهای خود اعتراف و اقرار می‌کند نه آن کسی که از تقصیرات و خطاهایش دست‌بردار نیست. (نهج حدیدی، ج ۲۰، ص ۳۳۰)

 

منبع: شکوفه های حکمت ؛ http://www.masjedhedayat.ir/index.php?newsid=162

خبرنامه آرمان مهدویت

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*